ه

   خوشنویسی ایرانی بخشی از خوشنویسی اسلامی بوده است  که  در ایران و سرزمین‌های وابسته یا تحت نفوذ او همچون کشورهای آسیای میانه، افغانستان   و شبه قاره هند به تدریج حول محور فرهنگ ایرانی شکل گرفت  و نه تنها از مفاخر هنر ایرانی بلکه  از مفاخر هنر اسلامی  و حتی هنر جهان  به  شمار می‌رود. در حالی  که  عمدهٔ  تبدیل  نگارش  معمولی  کلمات  به  خوشنویسی  هنرمندانه درجهان اسلام، به عهده ایرانیان بوده‌است، رفته رفته ایرانیان سبک  وشیوه‌هایی مختص به خود را در خوشنویسی ابداع کردند.

هرچند این شیوه‌ها وقلم‌های ابداعی درسایرکشورهای اسلامی هم  طرفدارانی  دارد اما بیشترمربوط  به ایران وکشورهای  تحت نفوذ  آن همچون کشورهای آسیای میانه، افغانستان، پاکستان  وهند می‌باشد. در این  منطقه نیز خوشنویسی همواره به عنوان والاترین شکل هنرهای بصری مورد  توجه  بوده  و دارای  لطافتی  خاص است.