خخط تعلیق را می‌توان نخستین خط ایرانی دانست.خط تعلیق که ترسل نیزنامیده  می‌شد از اوایل قرن هفتم  پا به عرصه گذاشت  و حدود یکصد سال دوام داشت و بعد رفته رفته از رواج آن  کاسته شد و رونق سابق را از دست داد. تعلیق از ترکیب  خطوط  نسخ  و رقاع به وجود آمد و کسی که این خط را قانونمند کرد خواجه  تاج سلمانی بود که  بعدها  به وسیله  خواجه عبدالحی منشی استرآبادی  ‎ قواعد و اصول بیشتری یافت.

 تعلیق که بیشتر به عنوان خط تحریر برای نوشتن نامه‌ها  و فرمان‌های حکومتی بکار می‌رفته ، دارای  دوایر زیاد ، حروف مدور  و قابلیت  بسیاری در ارائهٔ ترکیب‌های متنوع  و کمپوزیسیون‌های گوناگون دارد. به همین دلیل بیشتردربین کسانی  رواج داشته  که از نظر سواد  و میزان آشنایی با خط در سطح بالایی باشند ودرزمانهٔ بی‌حوصلهٔ ما نمی‌تواند از نظر خوانایی گسترهٔ کاربری همگانی پیدا کند، از این رو این خط به تدریج کاربرد خود را از دست داد.