صفحه بعد          صفحه قبل

آنکه بی باده کند جان مرا مست کجاست  

ای یوسف خوشنام ما خوش میروی بر بام ما 

   هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست 

 هله نومید نباشی که تو را یار براند  

 زهی عشق زهی عشق که ماراست خدایا  

عارفان را نیست شمع و شاهد از بیرون خویش  

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست  

آن نفسی که با خودی یار چه کار آیدت  

شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمد